می خواهم تک تک روز های عمرم رو خط خطی کنم

نمی خوام هیچ کدومشون رو بگذرونم

می خوام فکر کنم حتی درباره ی فکر کردن

میخوام از ته دل فریاد رهایی بزنم

می خوام آزاد باشم

می خوام مثل بقیه زندگی کنم

می خوام خودم رو پیدا کنم

اول خودم و بعد او را

می خوام دوباره مثل روز اول روز شماری کنم

۱ و ۲ و ۳ و...

و در آخر می خوام بگم هیچ و هیچ و دیگر هیچ...!!!

                                                                تقدیم به بهترین خوانندگان خوب این وبلاگ کم ارزش

                                                                                        حسین (شب گرد )

زندگی گل زيباييست به نام غم؛ فرياد بلنديست به نام آه؛ مرواريد غلتانيست به نام اشک؛ و آيينه ی شکسته ايست به نام دل.

ده تا شاخه گل برات می فرستم٬ نُه تاش طبيعی٬ يکی مصنوعی. يه کارت هم می زنم بهش که روش نوشتم: تا وقتی آخرين گل پژمرده نشده دوستت دارم.

If I had 3 wishes, I'd give 2 away, cause the only ONE I want, is to be with U.

Like fruits on the trees, like fishes in the sea, this heartbreak was ment to be Broken!

عاشقت هستم اگر چه هدفي بيهوده ست دوستت دارم اگر چه سخنه تکراري است.

وقتی معلم پرسيد عشق چند بخشه؟ زود دستمو بالا بردم گفتم يک بخش، اما از وقتی تورو شناختم فهميدم عشق 3 بخشه: اتشه ديدنه تو… شوقه با تو بودن… و اندوهه بی تو بودن!

من تو اين دنيا سه تا دوست دارم …خورشيد ،ماه و تو . اولي رو واسه
خودم دومي رو واسه شبام ولي تو رو واسه تک تک لحظه هام مي خوام

اگه بی هوا کسی وارد زندگیت شد ؛ بدون کار "خدا" بوده ! , اگه بی محابا دلها قبل از دستها بهم گره خورد ؛ بدون کار "خدا" بوده ! , اگه گریه هات تو خنده غفلت دیگران شنیده نشد تا خورد نشی ؛ بدون تنها محرمت "خدا" بوده ! , حالا هم اگه دلت شکسته و بغض تنهائی خفت کرده ؛ شک نکن تنها مرهمت "خداست" که ؛ از سر تواضع یه بهونه واسه نوازشت گیر آوورده ! آخه می دونی ؟ : "خدا" خیلی تنهاست...

سرچشمه همه گناهان

موسي مندلسون، پدر بزرگ آهنگساز شهير آلماني، انساني زشت و عجيب الخلقه بود.

قدّي بسيار كوتاه و قوزي بد شكل بر پشت داشت.

موسي روزي در هامبورگ با تاجري آشنا شد كه دختري بسيار دوست داشتني به نام

فرومتژه(1) داشت. موسي در كمال نااميدي، عاشق آن دختر شد، ولي فرمتژه از ظاهر و

هيكل از شكل افتاده او منزجر بود.

زماني كه قرار شد موسي به شهر خود بازگردد، آخرين شجاعتش را به كار گرفت تا به

اتاق دختر برود و از آخرين فرصت براي گفتگو با او استفاده كند. دختر حقيقتاً از زيبايي به

فرشته ها شباهت داشت، ولي ابداً به او نگاه نكرد و قلب موسي از اندوه به درد آمد.

موسي پس از آن كه تلاش فراوان كرد تا صحبت كند، با شرمساري پرسيد:

- آيا مي دانيد كه عقد ازدواج انسانها در آسمان بسته مي شود؟

دختر در حالي كه هنوز به كف اتاق نگاه مي كرد گفت:

- بله، شما چه عقيده اي داريد؟

- من معتقدم كه خداوند در لحظه تولد هر پسري مقرر مي كند كه او با كدام دختر ازدواج

كند. هنگامي كه من به دنيا آمدم، عروس آينده ام را به من نشان دادند، ولي خداوند به

من گفت:

- «همسر تو گوژپشت خواهد بود.»

درست همان جا و همان موقع من از ته دل فرياد برآوردم و گفتم:

«اوه خداوندا! گوژپشت بودن براي يك زن فاجعه است. لطفاً آن قوز را به من بده و هر چي

زيبايي است به او عطا كن.»

فرومتژه سرش را بلند كرد و خيره به او نگريست و از تصور چنين واقعه اي بر خود لرزيد.

او سالهاي سال همسر فداكار موسي مندلسون بود.